Ik zal me even voorstellen: ik ben Susan Haveman (29 december 1971). Ik ben getrouwd met Erik en moeder van Daan en Thomas. Vanaf het moment dat ik kon schrijven, deed ik dat veel en graag. Op de lagere school viel ik mijn klasgenoten lastig met het beruchte tijdschrift ‘De Tijger’, inclusief brievenrubriek, vervolgverhaal en strip (met dank aan de maker van Garfield). Er was maar één ding dat ik nòg liever deed, en dat was dansen. Pas toen ik vanwege een chronische blessure mijn opleiding docent Dans aan de Rotterdamse Dansacademie moest afbreken, kwam het in me op dat ik van schrijven ook wel eens mijn werk kon maken. Ik ruilde mijn balletschoentjes in voor de computers op de School voor de Journalistiek in Utrecht. De stages bij De Gooi- en Eemlander en het legendarische jongenstijdschrift Webber maakten me duidelijk dat ik een nieuwe passie had gevonden. Hervonden, eigenlijk: schrijven.
Ik heb na school ruim vier jaar als algemeen verslaggever bij De Gooi- en Eemlander gewerkt. Daarna heb ik mijn pen in vijf jaar verfijnd en versoepeld bij Libelle. En nu verruim ik mijn blik en mijn mogelijkheden als freelancer. Want eigenlijk wil ik nog steeds wat ik al wilde toen ik klein was: schrijven, veel en vaak!